Anne olmak…

Anne olmak; çocuğunu gece uyutunca özlemek, sabah olunca uyusun da dinlensem diye yol gözlemek, bazen çok kızmak öfkelenmek, kızdığın anlarda bile sevmekten vaz geçememek, bazen beraberce eğlenip coşmak, bazı günler çokkkk yorulmak ve yılmak, bazen yorgunluktan oturup ağlamak, bazen o ağladı diye yüreğini dağlamak, bir gülücük için zamanı durdurmak, günde bilmem kaç defa seyre dalıp şükürlere durmak halidir. Çok güldüğüm, kızdığım, sevdiğim, sardığım, söylendiğim, bazen çocuklarımın yanına sokulup, bazen de ‘Ayy gelmeseler de çayımı içsem’ dediğim bir gün daha sona erdi. Çok şükür.

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın