Anne Olunca Anlar…

Yaşlı adam ve 40’lı yaşlardaki oğlu otururken yanlarında açık olan pencere pervazına bi kuş konar. Baba kuşu göstererek oğluna ‘Bu ne’ diye sorar. Oğlu gayet ciddi, güvercin baba, der. Baba tekrar kuşu işaret eder ve sorar: ‘Bu ne?’ Oğlu; ‘Güvercin dedim ya baba’ der. Baba aynı ciddiyetle bi kez daha, ‘Bu ne’ der. Yine kuşu göstermektedir. Oğlu hafif kızgın bi ses tonuyla cevap verir. ‘Duymuyor musun baba, güvercin dedim ya kaç kere!’ Baba ayağa kalkar, içeri odaya gidip bi defter getirir. Defterde bi sayfayı açar ve oğluna okur. ‘Oğlum Ali bugün 3 yaşını doldurdu. Birlikte camdan dışarı bakarken pencerenin pervazına bi güvercin kondu. Ali heyecanla güvercini gösterdi ve tam 20 kere ‘bu ne’ diye sordu. Ben de 20 kere cevapladım; ‘Güvercin yavrum..’ 😢 Meva küçücük parmağını kuşa, uçağa, ağaca, yaprağa, karıncaya, arıya, buluta çevirip ‘Bu?’ diye günde 50 kere soruyor son günlerde. Bende günde 50 kere ‘Bu ağaç, bu güvercin, bu arı, bu uçak…’ diye cevap veriyorum. Aklıma bu hikaye geldi. Size anlattım, inşallah büyüyünce Meva’ya da anlatırım. Ya da anlatmam; anne olunca kendisi anlar zaten 😢💕

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın