Bazen gerçekten zor ebeveyn olmak.

Bi konudan gerildik bugün, sesler yükseldi, herkes odasına çekildi, öfkelendik… ‘Sizin evde hiç kavga gürültü olmuyor mu’ diye soranlar var. Olmaz mı? Arada oluyor. Her evde olur. Kendi adıma böylesi anlarda birkaç şey yapmaya gayret ediyorum. Mümkün olduğunca sakin kalmaya, eğer kalamıyorsam çocuğumu kırmamak için ortam değiştirip sakinleşmek için kendime ve çocuğuma alan açmaya; tartışma esnasında hakaret etmeden, kırmadan dökmeden, çocuğumun kişiliğine saldırmadan konuşmaya; konu ne olursa olsun bi orta yol bulmaya ve ne kadar kızmış olursam olayım günü barışarak, tatlıya bağlayarak kapatmaya çalışıyorum. Çocuklarla bi sarılmamız var kavgalardan sonra. Konuşuyoruz, tartışıyoruz, işi karara bağladıktan sonra ‘hadi sarılalım’ deyip sarılıyoruz. Kimin eli kimin boynunda, kimin öpücüğü kimin yanağında belli olmayan şu anlarda çok dua ediyorum. “Allah’ım beni nefsime yenik düşürme, öfkeme boyun eğdirme, sakinliğimi muhafaza etmeme yardımcı ol, sabrımı da sadrımı da geniş eyle..” İşte öyle, bazen gerçekten zor ebeveyn olmak, çok zor…

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın