Bebekli hayat zor mu?

Birkaç yıl öncesi. Eymen daha küçücük, minicik. Bir yere gidiyoruz, bi şey görüyor, almak istiyor. ‘Hayır’ deyip sebebini anlatıyoruz ama anlaması ne mümkün; kıyamet kopuyor, ağlamalar kendini yerlere atmalar… Ben oturuyorum yere, hemen yanına, ‘Üzüldün şimdi, sen sakinleşene kadar bekliyorum, istersen sarılalım, istersen yalnız kal, sen bilirsin, ben seni burada bekliyorum’ deyip öylece oturuyorum:) Her yerde böyleyiz; bahçede, alışverişte, parkta, misafirlikte…Yerde oturup yavrusunun sakinleşmesini bekleyen bir anne ve ağlayan, tepinen bi çocuk😂 Birgün yine alışverişte oyuncak almadık diye oturmuş yere ağlıyor, ben de yanı başına oturmuşum bekliyorum. Bi hanım yaklaştı yanıma; ‘Hatice Hanım, müsait misiniz, kitabınız var yanımda, imza atabilir misiniz?’ dedi😃 Dedim çok müsaitim, gelin, krizi fırsata çevirelim:))) İmzaladım kitabı😂 Yıllar geçti, Eymen büyüdü, şimdi Meva kızla yerlerdeyim:)) Bebekli hayat zor mu? Evet. Yorucu mu? Evet. Krizlere gebe mi? Evet. Ama biz analarda da krizleri fırsata çevirecek yürek var bence. De mi ama 😉

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın