‘Çocuklar büyüdükçe dertleri de büyür’

Çocuklarımı küçük yaşlarından beri ev işlerine dahil ederim. Fakat bu yıl fark ettim ki, hiç bir işin ‘tam’ sorumluluğunu onlara vermemişim. Yemek yaparken birlikte çırpmışız, yoğurmuşuz mesela ama ‘bugün akşam yemeği senin sorumluluğun, menüyü belirle, yemeği her şeyiyle sen hazırla’ hiç dememişim. Evde ekmek bitince ‘oğlum ekmek alıver’ demişim ama ‘Evimizde ekmekten sorumlu devlet bakanı sensin☺️ Takip et, bittiğinde bozuk paralardan parayı denkleştirip ekmeği al, bu iş sende…’ dememişim. Bu yıl dedim:) Yaz tatili başında aldım kuzuları karşıma, ‘Çocuklar, ben büyük bi hata yaptım. Sizin pek çok beceriniz var ama ben bu beceriler için size yeterince fırsat vermedim’ dedim. Oturduk, birlikte bi plan yaptık. Size sofra kurmayı çok seviyorum, o iş benim, toplamak ve yerine yerleştirmek sizde olsun dedim. Günlük market alışverişi, takibiyle birlikte Enes’te. İyi peynir, zeytin, sebze, meyve seçmeyi öğrensin yavru:) Haftada bir gün çamaşır, bir gün yemek günleri. Her aşamasıyla, yanlarında ben olmadan çocuklar ilgilenecekler. Ve daha pek çok plan… Kahvaltı sonrası mutfağı topluyorlardı, tezgah silmeyi gösterdim. Biri makineyi koyarken, diğeri tezgahı sildi. Dedim ki; biliyor musunuz ‘Çocuklar büyüdükçe dertleri de büyür’ diye bi söz var. Bence derdi değil, şükrü büyüyor. Oturdum şuraya, size bakıyorum, bakıyorum, şükrediyorum…’ Çok şükür Rabbime, büyüdüklerini gösterdi bize, çok şükür💞

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın