Çünkü ona da ihtiyacımız var…

Geçen gün kötüydüm; hem hasta, hem yorgun, hem bıkkın bir günümdeydim. Dokunsalar ağlayacağım, öyle bi hal. Eşimin de işleri vardı dışarıda, akşamı zor ettim. Eşim eve gelip Meva uyuyunca, hadi dedim, hadi dışarı çıkıp sitede bi yürüyelim, açılayım. Tam kapıdan çıkıyorum, yavrulardan biri almış ayakkabısını peşimden geliyor. Lütfen gelme yavrum, dedim. Şu an babanla yalnız olmaya ihtiyacım var. Seninle sonra çıkarız. Anlayış gösterdi sağolsun. Çıktım, ağladım, konuştum, açıldım, döndüm eve. Bugün de yavrumla dışarıdayım. Hadi dedim, kardeşlerin uyuyorken kaçalım ana-oğul, baş başa😌 Çünkü ona da ihtiyacımız var. Bazen ‘eş’ olmaya, bazen ‘anne’ olmaya, bazen dost, arkadaş, komşu olmaya… bazen de her şeyden uzaklaşıp ‘yalnız’ olmaya hepimizin ihtiyacı var. Duaların makbul olduğu şu güzel anların niyazı da bu olsun o zaman; ‘Rabbim hepimize ihtiyaçlarımızı gören, duyan, biz annelere eş, arkadaş ve yalnız olabilme ortamı açan bi sosyal çevre nasip etsin…’ Amin, amin, arefe günleri adedince aminler olsun 💕

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın