Kalp enteresan bi organ.

Kalp enteresan bi organ. Hepi topu bir yumruk büyüklüğünde ama o küçücük kalp, içine dünyaları alabiliyor. Eşimle tanıştığımda kalbim öyle çarptı, sel olup öyle aktı ki defaten elimi kalbime koyup ‘Sakin ol’ dedim. Bu kadar hızlı çarpma duracaksın sonra 🙂 Kalbim kimseyi daha çok sevemez zannettim. Sonra anne oldum ☺️ Enes doğduğunda gecede bilmem kaç defa kalkıp nefesini dinleyen halimde, başını koltuğa çarpsa yüreğime oturan kederde, ‘canımmm’ derken içime dolan sıcacık nefeste ‘Allah’ım’ dedim, kalbime mukayet ol, bu nasıl sevgi böyle? Sonra Eymen’in müjdesini aldık. Yok dedim, mümkün değil ilk yavrum kadar sevemem. Ama tahmin edersiniz ki öyle olmadı 🙂 Yine doldum taştım, yine uykusuz gecelerde kalbimi yokladım. Sonra Meva geldi. Ah Meva, ah güzel kızım… Nasıl da kalbimi incelttin. Sonraları öğrendim; sahabi efendilerimiz Peygamberimiz (sav) in adını andıklarında sevgiden kalpleri duracak gibi olurmuş, o yüzden ellerini kalplerine götürürlemiş. Şimdilerde Efendimizi (sav) anarken elimizi kalbimize koymamız o günlerdenmiş. Hıh dedim, işte bu, seven insan bi kalbini yokluyor aman durmasın, yerinden çıkmasın diye 🙂 Kalbe dair hayranlığım şu kutsi hadisle tamam oldu; ‘Yere göğe sığmadım da mü’min kulumun kalbine sığdım…’ Rabbimiz diyor bunu. Elimizle kalbimizi yokladığımız, dünyevi sevgilerden muhabbetullaha yol aldığımız, Leyla’yı görüp Mevla’ya hayran kaldığımız her defa, Rabbimizin, işte ben buradayım, yüreğinin ortasındayım nidasına kulak veriyoruz aslında. Şimdi söyleyin bana; insan tüm bunları bilir de kalbini haset fesatla kirletir, olur olmaz kederlerle yorgun düşürür, kendinin ve başkalarının kalbini kolayca kırabilir mi? 💕

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın