Kesin bilgi, yayalım!

Bazen ‘Ev işlerinden çocuğumla oynamaya vakit kalmıyor, siz nasıl yetişiyorsunuz hem ev hem çocuklar’ babında yorumlar okuyorum. Nasıl yetişiyorum söyleyeyim; yetişemeyerek 😂 Yani olduğu kadarıyla mutlu olarak, yettiği kadarına razı gelerek ve önceliği aileme vererek. Yanlış anlaşılmasın; bi evi tertipli, temiz, düzenli tutmak elbette çok güzel bi ibadet. Ama olduğu kadar, yetiştiği kadar. Yoksa ailemize iyilikten çok zararımız dokunuyor. Annem geldi dün çaya. Çocuklar, ev işleri derken kek börek yapmaya zamanım olmadı. Çayın yanında püsküüt vardı😃 Bize mi dert, ana-kız yedik:) Baklava açsaydım da ağzımız tatlanacaktı, püsküütle de tatlandı şükür😌 Ama ‘Tüh yaa bişey yapamadım’ diye strese girseydim ya da illa yapacağım diye çoluğu çocuğu gerseydim masaya ne koyarsam koyayım muhtemelen tatsız olurdu. 34 yıllık hayatımda öğrendim ki, mesele menünün zenginliği değil, gönül zenginliği. Misafir sofradaki yemeklere bakmıyor, sofradaki muhabbete bakıyor. Kesin bilgi, yayalım 😃

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın