“keşke olsaydı”

Çocukların giysilerini her asışımda aklıma gelir, dua ederim. Enes henüz bebekti, bir anneyle tanışmıştık. Yıllarca çocuğu olmamış, tedaviler görmüş, uzun yıllar sonunda Allah nasip etmiş, bi kızı olmuş. “Çocuğum yokken karşı komşunun balkonuna bakardım, küçük bebeği vardı. Orada yıkanıp asılmış bebek giysileri görüp hüzünlenirdim” diye anlatmıştı o dönem yaşadığı psikolojiyi. Çok etkilenmiştim. Geçen gün bir komşum ‘Ya Sabır’ diye çocuğunun hareketliliğinden bahsetti. Ben sessiz kaldım. Ne oldu, dedi. Ona bu hikayeyi anlattım. Dedim ki, haklısın annelik yorucu ve yer yer zahmetli. Ama bir taraftan komşusunun yıkanmış bebek kıyafetine bakıp iç geçiren hanımlar da var. İşte onlar sabrediyorlar, biz şükredelim ve Rabbim dileyen herkese annelik duygusunu tattırsın diye dua edelim… Çünkü öyledir; bizim ‘zor’ diye dertlendiğimiz şeyler bir başkasının “keşke olsaydı” deyip hayal ettiğidir. Rabbim her kadının annelik hayalini gerçek kılsın inşallah…💕

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın