Kusura bakma babaanne!

Yedisinde neyse, yetmişinde de odur sözüne hiççç katılmıyorum:) Sebebini arz edeyim😌 Benim bu yavrum küçükken çok sessiz, çok içe dönüktü. Asosyal değildi, arkadaşları vardı ama ortamlarda hep sessiz sakin dururdu. Koşmayı, coşmayı, sesi gürültüyü sevmezdi. Eşimle onun bu haline biraz endişelenir; ‘Ayy acaba hep böyle içe dönük mü olur, hakkını arayabilir mi, kendini ifade edebilir mi, ezilir mi’ diye düşünür dururduk. Yavrum artık 13 yaşında. Demezsin ki, 10 yıl önceki Enes bu Enes. O derece değişti, gelişti, kabak çiçeği gibi açıldı😃 O kadar neşeli, esprili, hoş sohbet bi çocuk oldu ki, (eşim hiç alınmasın😂) evdeki en yakın arkadaşım oldu. Çok gülüyoruz, çok eğleniyoruz, saatlerce çay içip sohbetler ediyoruz… Bugün kaimvalidemler bende. Babaannesi az önce Enes’e ‘Hadi gel yavrum televizyonu açalım da seçim yorumlarını izleyelim’ dedi. Enes’in cevap şu; Kusura bakma babaanne! Ben izlemem, İngil-izler :)))) Bari bende çay servisi yapayım, buzzzz gibi esprinin üstüne iyi gider 😂

Bunlara da Bakabilirsiniz

Şefkat…

Biz anneler genellikle ‘öfke’ den dert yanarız ama bence ‘şefkat’ de en az öfke kadar …

Düşüncenizi Paylaşın